#มบบริทิชบอย 01

Goodnight sugar puff

"อ้าวแบม พอดีเลยหม่าม้าเพิ่งเคี่ยวซุปเสร็จ มาร์คก็เข้ามาทานกันก่อนๆ วันนี้หม่าม้าของมาร์คบอกจะกลับเย็นหน่อย สงสัยติดงานมั้ง"

หญิงวัยกลางคนในชุดผ้ากันเปื้อนเดินออกมาเปิดประตูบ้านก่อนจะเอ่ยทักเด็กชายสองคน มาร์คถอดหมวกออกใส่ตะกร้าหน้าจักรยานแล้วเดินเข้าบ้านที่ถัดจากบ้านตัวเองเพียงหนึ่งหลัง

"เย้! ซุปอะไรหรอหม่าม้า"

เด็กแก้มยุ้ยกอดเอวหม่าม้าก่อนวิ่งไปที่ครัวอย่างร่าเริง แบมแบมน่ะเป็นเด็กร่าเริง ซน เจื้อยแจ้วอยู่เกือบตลอดเวลายกเว้นเวลานอนกับกิน ผิดกับมาร์คที่ถึงจะซนแต่ก็ไม่ค่อยพูดยาวๆกับใครนอกจากแบมแบม

"Minestrone จ้ะ"

"แหงะ แบมไม่ชอบอะ"

ตัวเล็กเบะปากทันทีเมื่อได้ยินชื่อซุป เขาไม่ชอบกินผัก แบมแบมไม่ชอบกินผักเพราะผักเหม็นเขียว แถมยังไม่อร่อยอีกด้วย

"ก็เพราะไม่กินผักเลยไม่โตไงเนี่ย"

มาร์คที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะทานข้าวพูดขึ้นก่อนจะกวักมือเรียกคนอายุน้อยกว่าให้มายืนข้างๆกัน

"มาร์ค!"

คิ้วเล็กขมวดขึ้นอีกนิดอย่างไม่ค่อยพอใจ แบมแบมก็ตัวเท่าๆกับยองแจน่ะแหละ ทำไมต้องบอกว่าไม่โตด้วยเล่า

"Am I not right?"

คนพี่จัดแจงให้น้องนั่งบนเก้าอี้ก่อนจะหยิกแก้มขาวเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยวในขณะที่แบมแบมเองก็ยังยู่ปากอย่างงอนๆ

"..."

"จะได้โตทันกันไวๆไง"

พูดพร้อมตบเบาๆบนศีรษะทุย ก่อนจะจัดผมกระเซิงสีน้ำตาลอ่อนของเด็กน้อยให้เข้าที่ แบมแบมก็ทำอะไรไม่ได้หรอกนอกจากยอมเออออไปตามที่มาร์คบอก

ก็เวลามาร์คลูบหัวแล้วรู้สึกสบายนี่นา...

จะยอมกินผักก็ได้...

"...fine.."

ตกดึก

มาร์คกลับบ้านไปแล้วแบมแบมเองก็อาบน้ำใส่ชุดนอนสีขาวลายฟ้าขึ้นมาอยู่ในห้องนอน หม่าม้าให้แยกออกมานอนคนเดียวตั้งแต่อนุบาลด้วยเหตุผลที่ว่าแบมแบมต้องเลิกกลัวผีได้แล้ว

แต่บ่อยครั้งที่คนตัวเล็กยังคงหวาดระแวง บางทีที่โรงเรียนเพื่อนๆก็ชอบเล่าเรื่องสยองขวัญอะไรไม่รู้ อย่างวันนี้ก็เช่นกัน

ไฟในห้องปิดลงก็จริง แต่ตากลมยังกระพริบปริบๆโดยไม่ทีทีท่าว่าจะหลับลง ความคิดที่ว่าอาจจะมีผีคลานออกมาจากตู้เสื้อผ้าเหมือนที่ยองแจเล่ายิ่งทำให้แบมแบมกลัวเข้าไปใหญ่ ดวงตาเริ่มมีน้ำใสคลอ แบมแบมเริ่มกระสับกระส่าย และในที่สุดคนตัวเล็กก็ตัดสินใจหยิบตุ๊กตากระต่ายประจำเตียงไปยืนอยู่ตรงหน้าต่าง

มาร์คอยู่ห้องตรงข้ามเอง แต่ไฟปิดหมดแล้ว...

ร่างเล็กไหล่ลู่ลงทันทีที่คิดว่าพี่ชายข้างบ้านต้องนอนไปแล้วแน่ๆ และคืนนี้เขาต้องนอนไม่หลับแน่ๆ

ป๊อก

บางอย่างเข้ามากระทบกับกระจกหน้าต่างทำให้แบมแบมสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะค่อยๆหมุนตัวกลับไปที่หน้าต่างแบบกล้าๆกลัวๆ มือเล็กบีบคุณกระต่ายแน่นด้วยความตกใจ

"มาร์ค!"

ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันทีที่เห็นพี่ชายคนสนิทมายืนตรงระเบียง มาร์คจุ๊ปากทันทีที่น้องเริ่มส่งเสียงดัง เดี๋ยวทั้งหม่าม้าแบมทั้งหม่าม้ามาร์คก็ได้ตื่นขึ้นมากันหมด..

คนโตกว่าส่งสัญญาณมือถามว่านอนไม่หลับหรืออย่างไร แบมแบมส่ายหน้าสุดแรงก่อนจะกวักมือเหมือนเรียกให้อีกคนมาหา

มาร์คถอนหายใจเล็กน้อยแต่ก็ยอมปีนต้นไม้ไปหาน้องเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของชีวิต ยังดีที่บ้านติดกันพอสมควร ระยะห่างจึงใกล้กันมากอยู่

"ไหน เล่ามาซิ why can't chubby boy sleep?"

จูงมือแบมแบมไปนั่งบนเตียง ส่วนตัวเองก็นั่งยองๆบนพื้นเงยหน้ามองแก้มอูมซึ่งเห็นที่ไรก็หมั่นเขี้ยวทุกที

"Youngjae was telling ghost stories แบมกลัวมันออกมาจากตู้เสื้อผ้าอะมาร์ค..."

พูดไปตาก็เลิ่กลั่กไป มาร์คอมยิ้มน้อยๆกับท่าทางกลัวนักกลัวหนาของอีกคน

"มาร์คมาหาแล้วไง นอนได้แล้วนะ sugar puff"

จัดแจงให้อีกฝ่ายนอนบนเตียงดีๆแล้วมาร์คก็บรรจงห่มผ้าห่มให้คนตัวเล็กขี้กลัว

"โอ๊ะ แก้มมาร์คเลอะไร"

มือเล็กเอื้อมขึ้นมาจับแก้มของคนตัวโตกว่าอย่างเบามือ ฝุ่นบนแก้มจากกิ่งไม้ถูกปัดออก แทนที่ด้วยสีเลือดฝาดบนแก้มของคนเป็นพี่

"นอนได้แล้ว"

"อยู่ด้วยกันก่อนสิมาร์ค"

เด็กน้อยขยี้ตาก่อนจะดึงมือของมาร์คไปจับด้วยความกลัวว่าจะมีผีโผล่มาจริงๆ

"ไม่ไปไหนหรอกน่า หลับได้แล้ว"

เดินวนมานอนข้างแบมแบมแล้วห่มผ้าห่มให้ทั้งน้องและตนเองอีกครั้ง

"Goodnight, Mark"

เสียงเล็กดังขึ้นก่อนจะหันมาประทับปากนุ่มลงบนแก้มของคนเป็นพี่แล้วชิ่งเข้าห้วงนิทราไป ปล่อยให้คนโดน goodnight kiss นอนเอามือปิดตาเกยหน้าผาก บังหน้าแดงๆไว้เหมือนกลัวใครจะเห็น ปล่อยให้เสียงกระซิบเบาผ่านหูคนที่หลับปุ๋ยไปเฉยๆ

"I won't ever leave"