Fraud 01 #ficfraudmb

เดนมาร์ค… ประเทศที่ขึ้นชื่อว่าประชากรมีความสุขที่สุดในโลก

แต่ตอนนี้กันต์พิมุกต์ผู้อยู่ในเมืองหลวงของเดนมาร์คกลับไม่มีความสุขเอาเสียเลย

ร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตสีอ่อนทับด้วยสูทสีเข้มและกางเกงแสล็คนั่งอยู่ภายในรถลิมูซีนสีดำขลับซึ่งกำลังแล่นจากสนามบินไปยังสถานที่ประชุม

ชายหนุ่มวัย 23 ปีกัดปาดล่างอย่างเคยชินเมื่อมีเหตุให้ว้าวุ่นในใจ และแน่นอนเขาจะทำแบบนี้ได้ต่อเมื่อไม่มีใครอยู่ด้วย ไม่แม้แต่ในสายตาของครอบครัว

นิ้วเรียวหมุนควงปากกา mont blanc รุ่นสั่งทำพิเศษ ปลายด้ามซึ่งฝังเพชรและแกะสลักรอบฐานเป็นตราประจำตระกูลสะท้อนแสงจากภายนอกรถขึ้นสู่เพดานสีเทา ดวงตากลมโตกลอกไปมา เปลี่ยนโฟกัสจากวิวด้านนอกเป็นวิวด้านในและวนกลับไปกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อะไรที่ทำให้เขาเครียดขนาดนี้น่ะหรือ…

“I want out”

ประโยคเดียวของผู้ให้กำเนิด

ประโยคเดียวอันเด็ดขาด

ประโยคสั้นที่เหมือนจะง่าย แต่ปฏิบัติยากเหลือเกิน

ประโยคที่แค่คิดก็รู้สึกว่าถูกชี้ชะตา

แบมแบมยังคงจำแววตาแน่วแน่แต่สะท้อนการขอร้องของแม่ได้เป็นอย่างดี เท่าที่จำได้เขาไม่ได้เห็นแววตาอ้อนวอนแบบนี้ของมารดามาเกือบยี่สิบปีแล้ว 

คุณนายใหญ่เศรษฐีนีแห่งตระกูลภูวกุลไม่เคยก้มหัวให้ใคร ไม่เคยขอร้อง ไม่เคยอ้อนวอน

และนั่นทำให้แบมแบมหนักใจขึ้นอีกหลายเท่า

แกร๊ก

เสียงดึงที่จับประตูรถดึงชายหนุ่มออกจากภวังค์ของตน นัยน์ตาสีดำสนิทไร้การวูบไหว ริมฝีปากอิ่มเหยียดตรง ขาเรียวก้าวลงจากรถพร้อมเหน็บปากกาด้ามโปรดไว้บนเนคไทเลือดหมู

ใบหน้าซึ่งฉายแววกลุ้มใจเมื่อครู่เหมือนถูกสะบัดและโยนทิ้งอย่างไร้เยื่อใย

…หรือไม่ก็ฝังและกลบลึกจนคนอื่นมองไม่เห็น

“Velkommen til 2016 årlige konference” 

เสียงทุ้มต่ำติดแหบแบบคนมีอายุดังขึ้นทันทีที่เก้าอี้ตัวสุดท้ายถูกจับจอง 

ที่นี่ไม่จำเป็นต้องใช้หูฟังแปลภาษาหรือล่ามแต่อย่างใด มิใช่เพราะเป็นข้อบังคับว่าคนเข้าประชุมจะต้องฟังออก แต่เป็นกฎของสังคมในชนชั้นระดับนี้ว่าทายาทจำเป็นจะต้องเก่งมากกว่าสามภาษา แน่นอนเรามีภาษาบ้านเกิดและภาษาอังกฤษ นอกเหนือจากนั้นแบมแบมมีภาษาจีน เกาหลี ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส สเปน และเดนิช อาจไม่คล่องปรื๋อเหมือน native speaker ทั้งหมด แต่เขาฟังออกครบทุกคำแน่นอน

ปีนี้คึกคักเช่นเคย การประชุม ‘ธุรกิจ’ ภายในเพื่อสร้างข้อตกลงในผลประโยชน์และสิทธิพิเศษไม่เคยไม่คับคั่ง แบมแบมมาที่นี่ตั้งแต่อายุ 18 ปีหรือเมื่อมารดาของเขาเกียจคร้านที่จะออกจากบ้าน บางคนคุ้นหน้าคุ้นตากันดีเพราะติดต่อธุรกิจกันมานาน

ไม่ต้องเดาเลยว่ากันต์พิมุกต์เข้ามามีส่วนร่วมในธุรกิจของทางบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่…

10 ปีบริบูรณ์

ปีที่สิบของชีวิตอาจฟังดูรวดเร็วเกินไปสำหรับหลายๆคน แต่เชื่อเถอะว่าเลขอายุนี้นั้นเป็นอะไรที่ธรรมดาสำหรับวงการนี้ไปแล้ว

หญิงสาววัยรุ่นเจ้าของเครือข่ายโลจิสติกข้างๆกันจากประเทศสเปนก็เข้ามาตั้งแต่ 12 ปี

เด็กชายเด็กหญิงฝาแฝดบุตรของตระกูลทหารระดับสูงอีกด้านของห้องดูจะอายุอานามแค่ 7 ปีด้วยซ้ำไป

และชายหนุ่มจากไต้หวันเครือธุรกิจอสังหาฯที่นั่งตรงข้ามกันนั้นเหมือนจะเข้ามาตั้งแต่ 8 ปีได้

ถามว่าเขารู้เรื่องราวเฉพาะตัวของคนรอบข้างได้อย่างไรน่ะหรอ ก่อนเข้าประชุมทุกปีเขาจะต้องอ่านเอกสารกองโตเกี่ยวกับคนที่จะร่วมประชุมด้วย ทั้งประวัติอย่างละเอียดจนถึงอัตราการโตของธุรกิจของอีกฝ่าย รวมถึงเรื่องย่อของชีวิตส่วนตัวที่เขาเองก็ไม่ค่อยอยากจะรู้ด้วยซ้ำ

แน่นอน.. สิ่งที่อยู่รอบตัวย่อมเป็นอะไรที่หล่อหลอมการเจริญเติบโตของคน

แน่นอน… ชีวิต ณ จุดนี้ไม่ได้ไร้ที่ติหรือโรยด้วยกลีบกุหลาบพันปีอย่างที่ใครว่าไว้

There is so many times for ‘do or die’ that you forget sometimes you don’t have to chose.

And then there are times you are not allowed to choose… Life chooses it for you. 

ภาษาเดนิชยังคงดำเนินต่อไปเมื่อชายฝรั่งวัยกลางคนโฆษกของงานวันนี้ยังคงมีเรื่องต้องชี้แจง

แกร๊กๆๆ

เสียงเคาะเครื่องคิดเลขของเลขาส่วนตัวดังขึ้นทันทีที่ไสลด์โชว์มาหยุดอยู่ตรงหน้าเรทเงินปันผลและเปอร์เซนต์รายรับรายจ่ายซึ่งแน่นอน… ไร้ภาษีใดๆ

เป็นที่รู้กันและธรรมดามากที่ชนชั้นระดับนี้จะเลี่ยงภาษีจนเหลือ 0 และแน่นอนการประชุมครั้งนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากการรวมตัวทายาทแห่งการคอรัปชั่น

“I want out”

เสียงนุ่มแต่เด็ดขาดของมารดาก้องอยู่ในแก้วหูตลอดเวลา เหมือนเป็นบทสวดอะไรปานนั้น

“Please, feel free to read and sign your papers”

ชายวัยกลางคนเอ่ยภาษาอังกฤษสำเนียงเดนมาร์คก่อนที่ทุกคนจะหยิบแฟ้มหนังกลับสีดำสนิทประทับตราสีทองซึ่งบ่งบอกถึงการเป็นความลับเหนือกฎหมาย

บางคนก็ยื่นให้เลขาอ่านแทน บางคนก็เซ็นอย่างไม่ลังเล ส่วนบางคนอย่างแบมแบมและคนไต้หวันฝั่งตรงข้ามกำลังอ่านสัญญาอย่างละเอียด

ในเมื่อถูกสอนให้ไม่ไว้ใจใครแม้กระทั่งคนใกล้ตัวที่สุดอย่างมารดา ทุกอย่างจึงต้องผ่านตัวเขาเองก่อนเสมอ

$2.0 bn

€1.75 bn

£1.4 bn

BHT 69 bn

นิ้วเกร็งรอบปากกาชั่วครู่เมื่อเห็นจำนวนเงินของปีนี้ที่แปลงเป็นหลายสกุลเพื่ออำนวยความสะดวก

เงินปันผลของเครือข่ายโรงพยาบาลเป็น 10% ต่อหุ้น 143 บาท ในทุกสามเดือน

แน่นอนนั่นบ่อยมากและปลอดภาษีเช่นเคย ยังไม่นับการเป็นหุ้นส่วนของการคมนาคมเช่นเครือรถไฟฟ้าและขนส่ง ไหนจะเหมืองเพชรและทองในต่างประเทศ ทั้งมีเส้นสายในวงการการเมือง และอีกคณานับประการ

จริงๆก็ไม่มีอะไรจะต้องกังวลขนาดนี้

...ถ้าคนที่เอ่ยประโยคซึ่งบ่งบอกได้ว่าอยากจะถอนตัวนั้นมิใช่มารดาของเขา

แบมแบมเผลอควงปากกาหนึ่งรอบเต็มด้วยความเครียด แล้วก็ต้องหยุดกึกเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาจากชายไต้หวันที่นั่งตรงข้ามกัน มือเรียวตัดสินใจเซ็นลงบนกระดาษสีขาวนวลด้วยหมึกซึมสีน้ำเงินและประทับลายนิ้วมือกำกับต่อด้วยตราประจำตระกูลที่เลขาส่งมาให้ก่อนจะกลัดกระดุมสูทและก้าวเท้าออกจากห้องโถง

เสียงรองเท้าหนังกลับสีดำสนิทรุ่นที่ไม่มีวางขายในห้างกระทบกับพื้นของตัวอาคารโออ่าใหญ่โต แสงนวลจากโคมไฟระย้าสะท้อนลงไล้กับผิวสีน้ำผึ้งก่อนจะลงไปเต้นระบำกับหินอ่อนสีขาวลวดลายสวยงาม

ขาเรียสก้าวขึ้นรถลิมูซีนตามด้วยการปิดประตูและโค้งให้จากผู้รับรองแขกหน้าอาคาร ก่อนที่รถจะออกตัวร่างบางเหลือบเห็นรอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มไต้หวันคนเดิม

นิ้วเรียวพลันกดปุ่มเลื่อนกระจกรถซึ่งกั้นระหว่างคนขับและคนนั่งลง

“Mark Tuan, Taiwan. Get me all his confidential information by today”