ทะเลหนาว ดวงดาว และดวงจันทร์

/

ทะเลในฤดูหนาว

พร่างพราวด้วยดวงดาว

แพรวพราวหยาดน้ำค้าง

ทะเลและลมหนาว

บางคราวเหมือนไม่เหมาะ

แต่เสียงคลื่นนั่นไพเราะ

เสนาะในทุกครา

ทะเลที่อุณหภูมิต่ำ

ทะเลสีดำน่าค้นหา

สิ่งที่น้ำเค็มซัดเข้ามา

เสมือนว่าคือใจเรา

*

ดวงจันทร์และดวงดาว

ส่องแสงในยามกลางคืน

แต่ดวงจันทร์

ตะปุ่มตะป่ำ

ไม่มีแสงของตัวเอง

ดวงจันทร์นึกปลื้มใจในตัวดวงดาว

ดูนั่นสิ แสงสว่างเป็นประกาย

ดูนั่นสิ แสงที่ไม่ต้องพึ่งใคร

แต่ดวงดาวก็มักแอบมองดวงจันทร์

ดูนั่นสิ หลายด้านของเขาช่างน่าค้นหา

ดูนั่นสิ ดวงจันทร์ไม่มีทีท่าจะดับไป

*

ผมเจอเขาในเวลาเย็นของฤดูหนาวหนึ่ง

เขาที่ผมไม่ได้ถามชื่อ

เขาที่ผมได้เรียกว่า ‘ดวงจันทร์ทะเลหนาว’

ผมเจอเขาในเวลาเย็นของฤดูหนาวหนึ่ง

เขาที่ผมไม่รู้ชื่อ

เขาที่ผมเรียกแทนว่า ‘ดวงดาวในทะเล’

ทุกอย่างดูเชื่อมกับทะเล

ผมชอบทะเล ที่สำคัญ ทะเลในฤดูหนาว

ผมชอบดวงดาว ที่สำคัญ ดวงดาวในอากาศเย็น

ผมชอบดวงจันทร์ ที่สำคัญ ดวงจันทร์ในวันลมแรง

มาร์คบอกว่าแบมแบมเปรียบเสมือนดวงดาว

พราวไปด้วยแสงที่กำเนิดจากตนเอง

น่าชื่นชม

น่าศึกษา

น่าหลงรัก

แบมแบมเปรียบมาร์คเป็นดวงจันทร์

ส่องแสงนวลและมีมุมที่ไม่มีใครได้เห็นเสมอๆ

น่าเฝ้ามอง

น่าค้นหา

น่าฝันถึง

มาร์คเป็นดวงจันทร์ทะเลหนาว

ดวงจันทร์ผู้ควบคุมน้ำขึ้นน้ำลง

ดวงจันทร์ผู้มีหลายรูปทรง

Crescent Moon,

Talk to me

I admire your dim yet ambient light

for me, it is as bright as the sun

I admire your rough surface

for me, it is as beautiful as a surface can be

Full Moon,

Please reply

I look up to you

up up in the sky

I look up to you

almost every night

The only days I won’t do

are the days you aren’t there. 

แบมแบมเป็นดาวเหนือสำหรับมาร์ค

ดาวเหนือผู้สว่างกว่าใครทั้งหมด

ดาวเหนือผู้ยังไม่เคยหนีหายไป

Northern Star,

Northern Star,

How bright can your light be

Off to so far a distance we still see

So I ask, 

how bright of a light this can be

Northern Star,

Northern Star,

How far can you guide the way

No matter how long I drift away

I still believe in you,

So I say

‘Northern Star, Northern Star,

How further apart can we get

It seems like once is the time we have met

Not just yet,

We have come to embrace’. 

ดวงจันทร์ผู้หนาวเย็น

ดวงจันทร์ผู้อาศัยดวงอาทิตย์

ดวงจันทร์ผู้เหมือนจะคงอยู่อีกนานเท่านาน

ดวงดาวผู้เผาไหม้ตลอดเวลา

ดวงดาวผู้สว่าง แต่ไร้ความอมตะ

ดวงดาวผู้มีอายุขัย

เผาไหม้จนหมดเมื่อไหร่ก็หายไปตลอดกาล

ดวงจันทร์อาจเคยหลงรักกับดวงดาว

ผมว่าผมเชื่อเช่นนั้น

แต่แล้วดวงดาวก็จางหาย

ผมว่าเราไม่สามารถพูดว่าเขาตาย

เขาเพียงแค่มลายหายไปตลอดกาล

ดวงจันทร์ได้แต่ท่องว่าดวงดาว

จากชั่วคราวไปยังท้องทะเลลึก

เขายังเห็นดวงดาวสกาวแสง

เป็นผลึกตกในใจในทุกวัน

ดวงดาวได้เคยกล่าวคำบอกลา

เขาบอกว่าซักวันจะต้องไป

ดวงจันทร์ไม่ฉุกคิดแม้ดวงใจ

กลัวเพียงไหนในวันที่ไม่เจอ

ดวงจันทร์เคยอยากจะโอบกอด

ความอบอุ่นของดวงดาวผู้เผาไหม้

แต่ดวงจันทร์คิดเสมอว่ากลัวใจ

กลัวว่าตนจะทำลายแสงสวยงาม

ผมเจอเขาในวันหนึ่งของความหนาว

วันที่ฟ้าพร่างพราวด้วยสีสัน

เป็นแค่สีที่เราเห็นตรงกัน

แค่เท่านั้น ดวงจันทร์กับดวงดาว

ผมเจอเขาในวันที่ลมเย็น

เหมือนจะเป็นคืนที่คลื่นซัดสงบ

เหมือนดวงจันทร์พยายามจะไปพบ

กับดวงดาวผู้พร่างพราวในทะเล

*

ถึงคุณคนนั้น… ดวงจันทร์ทะเลหนาว

เราเจอะเจอกันเหมือนคลื่นที่ซัดเขาฝั่ง

คลื่นที่นำพาสิ่งแตกต่างกันมาเจอกันตลอดเวลา

คลื่นที่แน่นอนแต่ก็เปลี่ยนแปลงทุกวินาที

ผมเปรียบคุณเป็นดวงจันทร์ผู้ควบคุมน้ำขึ้นน้ำลง

ผมคิดว่าดวงตาคู่นั้นนิ่งงันแต่ไม่แน่นิ่ง

ผมคิดว่ารอยยิ้มเช่นนั้นคือแสงนวล

ผมคิดว่าไอเย็นรอบตัวคุณนั้นสบาย

ผมคิดว่า… ผมคิดว่า…

ผมคิดว่าคุณคือดวงจันทร์ของดวงดาว

แบมแบม

*

ถึงคุณคนนั้น… คุณดวงดาวในทะเล

แสงสว่างอันยากที่จะลืม

แม้จะเผาไหม้แต่ก็ยังติดในความทรงจำของคนที่เคยจ้องมอง

ผมนับถือในความเด็ดเดี่ยวของคุณ

คุณผู้เกิดมาด้วยการเผาไหม้

และจากไปด้วยวิธีเดียวกัน

วันนี้ผมเห็นคุณในทะเล

ในดวงตาของใครหลายๆคน

ในจิตใจของคนที่ตั้งใจแค่จะมาเฝ้ามองคุณ

ผมคิดว่า… ผมคิดว่า…

ผมคิดว่าคุณคือดวงดาวของดวงจันทร์

มาร์ค

/